Hi Marco,

I have to say to you that I killed your television in classroom 210.
Marjolein was so mad and said: "you crashed the television without me !!! "
I will never do it again ... crash a television without my colleagues I mean. Melinda had a fire experiment today too. Peter and Twan - as you noticed - made a blog themselves today because they want to answer all your difficult questions ! So you missed a lot overhere ...


http://www.janneusaexchange.blogspot.com/

Nawoord en ... tot mei 2009 !

Terug naar het gewone leven ...

Na de veertien dagen in Gardner viel het niet mee om weer "gewoon"te zijn. Na al die Amerikaanse aandacht voor "the Dutchies "was dat wel even wennen, de rol van wuivende koniging beviel me uitstekend !
Natuurlijk zou het allemaal een hele andere insteek hebben gehad als mijn verblijf langer dan veertien dagen zou hebben mogen duren, maar het was nu in ieder geval genieten geblazen van de hartverwarmende gastvrijheid van de mensen uit Massachusetts én New Hamsphire (Joel en Jo Ann).
Samen met een drietal andere collega’s van de afdeling economie die hebben deelgenomen aan het uitwisselingsprogramma met collega’s in de V.S. heb ik echt genoten. Mijn verhaal stond ook niet op zich want Ruud Castelijns, Toon van Oorsouw en Herman Frederiks hadden ook hele enthousiaste verhalen.
We hebben alle vier andere Community Colleges bezocht: Ruud is naar het Northern Essex in Haverhill (MA) geweest, Toon naar het Parkland College in Champaign (IL), Herman naar Rock Valley in Rockford (IL).

Heidi en ik zijn degene die ons heeft gematcht ook heel dankbaar; vast iemand met heel veel mensenkennis want het is gewoon de perfecte match geweest. Vooraf hadden we natuurlijk al email contact maar vanaf het allereerste moment hadden we een klik samen. Dezelfde neiging tot organiseren en rennen, allebei graag nieuwe mensen willen kennen en nieuwe dingen willen proberen, dezelfde humor !
En hoewel we allebei heel ander werk binnen onze scholen doen, heeft Heidi me met ontzettend veel mensen – zowel binnen als buiten de school - in contact gebracht waarmee ik heel veel ervaringen heb kunnen uitwisselen. We hadden dan ook een programma dat van de vroege ochtend tot de late avond gevuld was, maar als je maar veertien dagen hebt moet je ze ook heel goed gebruiken!

Wat me altijd bij zal blijven was de open en positieve houding van heel veel mensen die ik daar heb mogen ontmoeten. Enorm geïnteresseerd in Nederland, in onze cultuur en in ons onderwijs. Studenten kwamen in de lessen die ik daar heb mogen geven met goede vragen en natuurlijk willen ze allemaal heel graag een keer ons kikkerlandje komen bekijken.
Hoewel een community college niet helemaal te vergelijken is met een ROC in ons land waren er natuurlijk ook een aantal overeenkomsten. Anders was in ieder geval het niveau van faciliteiten op de Mount Wachusett; (luxe in ieder lokaal) en ondersteuning voor het onderwijzend personeel; heerlijk als je je ook kunt toeleggen op hetgeen wat je in eerste instantie moet doen !
I have a dream ...

Naast de tijd die ik op de Mount Wachusett heb doorgebracht heb ik nog een universiteit, een privéschool, een middleschool en een highschool bezocht. Gesprekken met mensen van Junior Achievement, de Rotary en het Entrepreneural Resource Centre hebben een heleboel informatie en leuke contacten opgeleverd. Overal heb ik dezelfde gastvrije “easy-going” Amerikanen mogen ontmoeten.
Apple-picking, potluck parties, “trick and treat”, wijnproeverij, hiken in the White Mountains, een bezoek aan Boston met de Head of the Charles regatta, paardrijden, yoga les met ontzettend veel mensen tegelijk en een commercial opnemen; we hebben het allemaal gedaan! Iedere avond met weer andere mensen die je uitnodigen om te komen eten en die dan ook letterlijk alles uit de kast halen; het was een super ervaring !

Maar echt het allerleukste was dat ik door Heidi ook echt deel heb kunnen uitmaken van het leven van de mensen daar. Dé manier om een land (staat) en zijn bewoners te leren kennen en er ontzettend veel respect en waardering voor te krijgen!

Mary Wright, uitwisselingspartner van Ruud Castlijns, en Heidi McCann gaan wij op 16 mei 2009 welkom heten voor hun bezoek aan ons land en ROC de Leijgraaf. Tina Wilson van Mount Wachusett Community College gaat met Bernadette van Diessen naar ROC Midden-Brabant in Tilburg, we zullen dus ook weer heel veel dingen samen gaan ondernemen.
Aan ons de taak om het ook voor hen een onvergetelijke ervaring te laten zijn!

Heidi en ik blijven elkaar geregeld contacten; we zijn bezig met een penvriendenproject voor onze leerlingen van het ROC en de leerlingen van de International Club. We oefenen samen wat waar Heidi ons straks geweldig mee zal gaan verrassen ...
Friends forever !

Ons verhaal is dus nog niet klaar ... wordt vervolgd ... in mei 2009 !

Weer thuis.

Ze zijn zo ontzettend snel gegaan deze veertien dagen !

Met alles wat Heidi en Tina voor ons hebben georganiseerd hebben we het helemaal geweldig gehad. Zo veel mensen mogen spreken, nieuwe vrienden gemaakt, ervaringen voor ons leven opgedaan; het was echt allemaal heel erg indrukwekkend. De verslaggever van The Gardner News vroeg me naar de mooiste ervaring maar ik kon geen keuze maken want we hebben zo ontzettend veel leuke dingen gedaan en zoveel dingen die we ook echt nog nooit hebben gedaan.In het artikel in The Gardner News werd echter de naam van Tina i.p.v. Heidi genoemd; een wel grappige verwisseling.

Heidi en Tina hebben ons gisteren naar Logan Airport in Boston gebracht. We hebben de heerlijk chocolaatjes gelukkig gewoon in de handbagage mogen meenemen, ze pasten echt niet meer in de koffers !

Het viel ons niet mee om afscheid te nemen, maar gelukkig deden we dit met de wetenschap dat Heidi en Tina in mei naar ons land komen. Nu is het aan ons om veel leuke activiteiten te bedenken en ze overal naar toe te nemen; het zal een hele uitdaging voor ons zijn !

Op Logan Airport hebben we ook onze Ruud weer gezien en alle andere avonturiers die het allemaal zonder uitzondering geweldig naar hun zin hebben gehad. Moe maar voldaan zijn we dan ook aan de terugvlucht begonnen. Geen "instrumental flight" zoals we op de heenweg hadden maar een "bumping road". Tijdens dat kleine beetje dat ik heb kunnen slapen heb ik nog gedroomd ook; van chipmunks die maar al te graag voor mijn camera wilden poseren in plaats van heel erg hard weg te rennen ! Hoe dan ook door de wind in onze rug waren we wel eerder op Schiphol. De tegenstelling met hetgeen wij in de V.S. hebben mogen meemaken was groot; mopperende mensen die proberen voor te kruipen in de lange rijen aldoor pratend over het weer. Over het weer viel letterlijk helemaal niets te melden. Heerlijk om weer over onze "cow paths"te mogen rijden. Natuurlijk was mijn familie erg blij met de presentjes, weer goed om wat mensen hier te zien; de echte verhalen - ja, er is nog meer want ik kon het echt niet allemaal in mijn blog kwijt ! - komen nog evenals het nawoord waar ik mijn foto's voor nodig heb die ik nog van Tina ga krijgen.

Lieve Heidi "social bumblebee" en Tina "social butterfly" bedankt voor de super leuke tijd ! "It was far beyond awesome ! " "Keep on R.O.T.F.L. !"

De reuzestoel van Gardner ...

Na de yogales van 07.15 uur zijn we met z' n vijven naar " the Chair" van Gardner gegaan om daar nog een gedenkwaardige foto te maken. Het viel niet mee om erop te komen, eraf was een nog groter probleem. Wel erg fijn dat ze geen schommelstoel hebben gekozen !

Met dank aan Sue Goldstein die op haar vrije zaterdag voor ons in alle vroegte haar bed uit kwam én de prachtige foto van de "social butterflies" heeft gemaakt !

Goodbye to all the nice people, goodbye Gardner !

Laatste schooldag.

Het geplande bezoek aan Oakmont Regional High School in Ashburnham met een paar uur uitgesteld om nog even op MWCC met wat mensen te kunnen kletsen en afscheid te kunnen nemen. Gelukkig hebben we ook nog Facebook !

Voordat we ook maar konden vertrekken naar de Highschool werden we geintervieuwd door een erg aardige verslaggever van de Gardner News. De foto van de schoolkrant wordt voor het artikel dat hier morgen in de krant staat gebruikt. Omdat er toch gefotografeerd moest worden heb ik maar een foto van de verslaggever gemaakt die aangenaam verrast was.

We werden heel hartelijk ontvangen op deze Highschool en hebben interessante gesprekken gehad met Wendy en Ed van wie ik ook nog erg bruikbaar materiaal heb ontvangen voor een aantal lessen. Na de heerlijke lunch hadden we nog een taak te volbrengen; de beklimming van Wachusett Mountain, de berg waar de school naar is genoemd en vanwaar je een prachtig uitzicht hebt. Het was een prachtige heldere dag en zelfs Boston was te zien (hoewel het op de foto niet helemaal is overgekomen). Een geweldig skigebied in de winterdag, ik heb al een uitnodiging ontvangen !

De laptop met al mijn foto's erop bij Tina achtergelaten. Zij gaat het van ons vieren bij elkaar gooien en er een prachtige DVD van maken (binnekort verkrijgbaar !). Ik heb dus nu moeten putten ui hetgeen er nog op de camera stond; helaas geen highschool.

Op naar Sue, Mark en Jake Goldstein waar ons al weer een heerlijk diner wachte; we smullen hier wat af. Mark is rechter en wist allerlei leuke verhalen te vertellen. We hebben Sue ervan kunnen overtuigen dat ze morgenochtend om 7.15 uur meekomt naar de yoga les op de MWCC.

Het is nu ook al aardig laat maar op een laatste avond ergens moet je ook niet vroeg naar bed gaan ! En al die andere avonden ook niet ! Het was ook hier erg gezellig, we hebben echt met de mensen van hier geleefd. Dit mis je dus allemaal als je als toerist ergens heen gaat ... aaaiiijjjj

Roadmovie ...

Na onze beklimming van Wachusett Mountain vanmiddag heb ik een fimpje gemaakt om jullie een indruk te geven van al de ruimte, het groen, de brede wegen en de Amerikaanse huizen (al dan niet verstop achter al het groen).
Gordels verplicht !

Het studentenleven.

In de afgelopen weken heb ik natuurlijk een aantal leuke gesprekken met zeer uiteenlopende leerlingen van MWCC gehad. Ik heb grote bewondering voor deze studenten; de meesten moeten er een bijna fulltime baan bijnemen om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Er zijn bovendien een heleboel oudere studenten die een baan en een gezin combineren met een studie. Ze hebben dan wel niet zoveel lesuren in de week maar er wordt heel wat van ze gevraagd in die lessen en ze hebben behoorlijk wat huiswerk !

Op de campus van Holy Cross gisteren heb ik een heel ander type student gesproken, de studenten van de Mount hebben over het algemeen niet zoveel geld. Er zijn wel programma's om studenten te ondersteunen. Vision biedt ondersteuning aan studenten van wie er nog nooit iemand van de familie op een college heeft gestudeerd (dat komt behoorlijk wat voor in dit gebied) en aan studenten die een handicap hebben. Er zijn goede faciliteiten op school voor leerlingen met een handicap. Daniela, een meervoudig gehandicapt meisje heeft hier tijdesn de lessen haar eigen begeleider omdat ze continu hulp nodig heeft. De vraag is alleen wat er gaat gebeuren nu ze zo flink moeten gaan bezuinigen.

Een aantal studenten zeiden onmiddellijk ja op de vraag of ik ze mocht interviewen voor mijn blog.

Hunging Don Huntington over wie ik de eerste schooldag al vertelde en die zich in deze veertien dagen ontpopte als voorzitter van mijn fanclub alhier en die ik zeker ga missen, heeft me met een aantal andere studenten in contact gebracht:

Sara Frazer, een jonge moeder van 21 jaar die uit het leger is gekomen. Ze werkt 25 uur per week in een fabriek in Gardner en doet Business Major. Ze is nog steeds reservist wat maakt dat ze een weekend per maand voor het leger werkt. Het leger ondersteunt bovendien haar opleiding. Kinderopvang is erg duur, maar ze heeft het geluk dat haar moeder op haar 10 maanden oude dochtertje past. Sara lacht altijd en volgens mij komt dat door haar Nederlandse komaf !

Karen Preston, een 48 jarige studente (ik kon het niet geloven !) moeder en oma die door haar eigen dochter naar college werd meegenomen. Dit zou jij ook moeten doen ma ! Karen heeft ook maar gelijk voor Accounting Major gekozen wat hier echt behoorlijk pittig is. Ze heeft op dit moment geen baan omdat ze het zware werk dat ze hiervoor deed niet meer kon doen; ze is Crohnpatiente. Zij was een van de mensen die met financiele ondersteuning deze stap hebben kunnen maken. Ze is super gemotiveerd, haar bijnaam is " Sunshine" en haar motto : " Don't worry, we work it out " !

Eric Seminoff is een 23 jarige veteraan die 3 jaar (!) in Irak heeft gediend. Hij is net als Sara nog reservist, werkt 40 uur per week bij wijnimporteur Cappies (interesting ... maar niet die van de wijnproeverij van gisterenavond) en doet de Major Criminal Justice. Hij heeft in zijn jonge leven al heel erg veel gezien, het moet moeilijk voor hem zijn om weer terug te zijn in de schoolbanken.

De meeste studenten zijn wat jonger maar het is opvallend hoeveel oudere studenten er op school rondlopen. Je hebt hier wel de avondlessen zoals wij ze hebben ervaren, maar heel veel oudere studenten zitten hier overdag tussen jongeren. Op mijn vraag aan de oudere studenten wat ze daar van vonden werd verbaasd gereageerd; moet dat dan iets uitmaken ?

Ik heb erg veel respect gekregen voor deze mensen hier !