In de afgelopen weken heb ik natuurlijk een aantal leuke gesprekken met zeer uiteenlopende leerlingen van MWCC gehad. Ik heb grote bewondering voor deze studenten; de meesten moeten er een bijna fulltime baan bijnemen om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Er zijn bovendien een heleboel oudere studenten die een baan en een gezin combineren met een studie. Ze hebben dan wel niet zoveel lesuren in de week maar er wordt heel wat van ze gevraagd in die lessen en ze hebben behoorlijk wat huiswerk !
Op de campus van Holy Cross gisteren heb ik een heel ander type student gesproken, de studenten van de Mount hebben over het algemeen niet zoveel geld. Er zijn wel programma's om studenten te ondersteunen. Vision biedt ondersteuning aan studenten van wie er nog nooit iemand van de familie op een college heeft gestudeerd (dat komt behoorlijk wat voor in dit gebied) en aan studenten die een handicap hebben. Er zijn goede faciliteiten op school voor leerlingen met een handicap. Daniela, een meervoudig gehandicapt meisje heeft hier tijdesn de lessen haar eigen begeleider omdat ze continu hulp nodig heeft. De vraag is alleen wat er gaat gebeuren nu ze zo flink moeten gaan bezuinigen.
Een aantal studenten zeiden onmiddellijk ja op de vraag of ik ze mocht interviewen voor mijn blog.
Hunging Don Huntington over wie ik de eerste schooldag al vertelde en die zich in deze veertien dagen ontpopte als voorzitter van mijn fanclub alhier en die ik zeker ga missen, heeft me met een aantal andere studenten in contact gebracht:
Sara Frazer, een jonge moeder van 21 jaar die uit het leger is gekomen. Ze werkt 25 uur per week in een fabriek in Gardner en doet Business Major. Ze is nog steeds reservist wat maakt dat ze een weekend per maand voor het leger werkt. Het leger ondersteunt bovendien haar opleiding. Kinderopvang is erg duur, maar ze heeft het geluk dat haar moeder op haar 10 maanden oude dochtertje past. Sara lacht altijd en volgens mij komt dat door haar Nederlandse komaf !
Karen Preston, een 48 jarige studente (ik kon het niet geloven !) moeder en oma die door haar eigen dochter naar college werd meegenomen. Dit zou jij ook moeten doen ma ! Karen heeft ook maar gelijk voor Accounting Major gekozen wat hier echt behoorlijk pittig is. Ze heeft op dit moment geen baan omdat ze het zware werk dat ze hiervoor deed niet meer kon doen; ze is Crohnpatiente. Zij was een van de mensen die met financiele ondersteuning deze stap hebben kunnen maken. Ze is super gemotiveerd, haar bijnaam is " Sunshine" en haar motto : " Don't worry, we work it out " !
Eric Seminoff is een 23 jarige veteraan die 3 jaar (!) in Irak heeft gediend. Hij is net als Sara nog reservist, werkt 40 uur per week bij wijnimporteur Cappies (interesting ... maar niet die van de wijnproeverij van gisterenavond) en doet de Major Criminal Justice. Hij heeft in zijn jonge leven al heel erg veel gezien, het moet moeilijk voor hem zijn om weer terug te zijn in de schoolbanken.
De meeste studenten zijn wat jonger maar het is opvallend hoeveel oudere studenten er op school rondlopen. Je hebt hier wel de avondlessen zoals wij ze hebben ervaren, maar heel veel oudere studenten zitten hier overdag tussen jongeren. Op mijn vraag aan de oudere studenten wat ze daar van vonden werd verbaasd gereageerd; moet dat dan iets uitmaken ?
Ik heb erg veel respect gekregen voor deze mensen hier !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten