Boston; Trolley, Quincy Hall, Dick Kram, Head of the Charles, the Skywalk en The Cheesecakefactory.

Boston was " overwhelming" !

We hebben er een geweldige en lange dag doorgebracht. Om alles over de geschiedenis van Boston (én de V.S.) mee te krijgen hebben we eerst een rondrit met de trolley gemaakt. Wij moesten natuurlijk in een oranje. Er stond buiten een erg koude oceaanwind, we hebben vanuit de - onverwarmde - trolley de haven, het stadion van de Red Sox (onwijs populair hier, ze hebben gisterenavond weer verloren dus iedereen is her vandaag een beetje " gloomy" ) en het oude centrum met typische " movie" straatjes. De voor hen smalle straten worden " Cow paths" genoemd. Tina en Heidi waren erg verbaasd toen wij ze vertelden dat we dan in Nederland niets anders dan cow paths hebben !

Geshopt en heerlijk gegeten in Quincy Hall, het oude marktcentrum tussen de haven en het stadscentrum.

Ondertussen Katrien opgepikt, een vriendin van Heid en Tina. Ze komt uit Duitsland en was een internationale student van MWCC. Nu werkt ze als verpleegster in Boston. Het was voor mij erg leuk om nu ook Duits te mogen praten. Bernadette en ik zijn nu ook in het Frans begonnen !

Midden op een zebrapad kwamen we Dick en Els tegen; collega's van een ander ROC waar we naast hebben gezeten in het vliegtuig. Ons gegil van vreugde was bijna Amerikaans te noemen !

De kou en wind trotserend zijn we met z' n vijven naar de rivier the Charles gegaan, waar op dat moment de Head of the Charles werd gehouden. Het geheel kwam nogal chaotisch over, maar dat kwam omdat we ook aan de verkeerde kant van the Charles de regatta probeerde te volgen. Verschillende (studenten) roeiverenigingen uit de hele wereld kwamen met een snelheid die je niet voor mogelijk houdt voorbij. We hebben een vrouwen 8 uit Rotterdam aangemoedigd. Ik geloof alleen niet dat ze er iets van hebben kunnen horen, voordat wij in de gaten hadden dat ze uit Rotterdam kwamen waren ze al een stuk verder !

The skywalk was een Japans moment ! Boven in een wolkenkrabber hebben we prachtige foto's gemaakt, een tweehonderdvijftig in totaal !

We waren er nog voor het schemeren omBoston zowel in de zon als in het donker met de lichtjes te kunnen fotograferen.

Het allerbeste moest toen nog komen: The Cheescake Factory ! Het allerlekkerste gebak dat je je maar kunt voorstellen met afmetingen waar je wel een hele week van zou kunnen eten ! Bernadette ging voor de " Black out" , ik ken mezelf en ging dus voor the " Pumpkin-peacum with wipped cream". Het is heel gewoon dat je het niet op kunt, het wordt dan netjes voor je ingepakt. Bovendien is iedereen hier zo super vriendelijk; waar je ook komt mensen nemen de tijd voor een praatje (wat natuurlijk wel irritant is als je achteraan in de rij staat !) en zijn ontzettend hulpvaardig. De gehaaste snauwende Amerikaan zijn wij in ieder geval nog niet tegengekomen. Maar ja, ze hebben Bernadette en mij hier ook gevraagd om te blijven. Ze hadden graag een Koninklijke Familie. Toen wij vertelde dat het een erg dure hobby is voor mensen die een paar keer per jaar optreden en alleen maar hoeven te zwaaien hebben ze ons gevraagd ! Ze vinden dat we " so sweet" zijn en erg goed kunnen zwaaien !