Zoals Heidi me al de eerste dag vertelde kan hier alles besproken worden, maar over politiek praat je hier alleen met vrienden of tenminste met mensen waarvan je weet dat ze dezelfde mening zijn toegedaan. Ontzettend opvallend is dat ze hier in een land met zoveel ruimte en brede wegen en enorme voortuinen van die hele kleine bescheiden bordjes met Obama en McCain hebben staan. Van de eerste - en tot nu toe enige - grote verkiezingsbanner hebben we dan ook gelijk een foto gemaakt. Dit alles gebeurde in Peterborough, in New Hampshire wat erg vreemd is want het is een McCain staat. Of juist daarom misschien ! De staat Massachusetts waar Gardner in ligt is een Obama staat, hier kom je eigenlijk alleen maar klein Obama bordjes tegen. Heidi praat over blauwe en rode staten. Dus een een blauwe staat alleen Obama plakaten, in een rode staat kom je eigenlijk alleen maar piepkleine McCain bordjes tegen.
Heidi en haar collega's en vrienden stemmen bijna allemaal op Obama. Ze doen dit omdat ze " liberal" zijn. Niet zo zeer omdat ze een enorm groot vertrouwen in Obama hebben maar omdat ze McCain een ramp voor het land vinden.
Bush is de oorzaak van de huidige financiele crisis, daar is in ieder geval iedereen het over eens. In de bookstore van deze school verkopen ze een erg leuk boekje: " Good night, Bush". De "liberals" gunnen hun Obama graag de kans maar hopen tegelijk dat hij niet te licht voor het presidentsschap is, zeker gezien de huidige toestand van hun land.
In een Obama staat gaan Republikeinen niet eens stemmen omdat dat geen nut heeft en omgekeerd. Het lijkt meer op een traditie; je bent democraat of je bent republikein. Het blijft natuurlijk een raar systeem " The winner takes it all". Terwijl ik in Petersborough de foto van de Obama banner maakte kwam er een klant van de garage daarachter naar me toe gelopen. " Are you gonna make a picture of a looser ?" " Yes, of course I will make a picture of you !"
Het is trouwens opvallend hoeveel mensen hier in staten denken. Zij praten over staten zoals wij over andere EU landen praten. Bij Tina's bonfire afgelopen weekend waren allemaal vrienden en collega's aanwezig. Allemaal zonder uitzondering Obama mensen. Niet een doorsnee gezelschap van de Amerikaanse samenleving omdat ze allemaal in een bevoorrechte positie zitten; de meeste van hen hebben goede banen, grote auto's, geweldig grote huizen en hoeven nog niet direct bang te zijn voor hun baan. Iedereen maakt zich wel zorgen, ze noemen het de " buy out of the States" . Veel mensen vragen trouwens of wij, Europeanen, boos op ze zijn. " Of course, we are !" Als je vertelt dat je economie doceert vragen ze bovendien gelijk of je een oplossing voor alle ellende hebt !
Iedereen leeft hier of ie het nou wel of niet kan betalen " huge". Het hebben van een heleboel creditcards is heel gewoon. Een docentensalaris ligt hier hoger terwijl bijna alles (nog wel) goedkoper is. Je kunt erg gemakkelijk een huis kopen - dit is nu natuurlijk helemaal omgeslagen - voor een bedrag waar je bij ons nog geen kippenhok voor hebt. Onderwijs volgen is ontzettend duur en wordt vooral niet ziek want dan heb je echt een heel erg groot probleem. Je kunt je hiervoor verzekeren maar de premies zijn vrij hoog en de meeste mensen doen dat gewoon niet, waarom zou je ?
Op school wordt hier de leerlingen overigens wel les gegeven in persoonlijke financiële planning en de bibliotheek hier is een soort van schatkamer aan allerlei geweldige boeken over businessplanning.
Er staan overigens niet erg veel huizen te koop, maar er zijn wel behoorlijk wat huizen met achterstallig onderhoud. Iedereen zal hier niet één maar een aantal stappen terug moeten doen. Voor de mensen met grote huizen, geweldige auto's en een prachtige carrière is dit minder erg als voor de mensen die eigenlijk al niet minder meer kunnen. Helaas heb ik die mensen niet kunnen spreken maar Heidi is iemand met een erg brede blik en een uitgebreid netwerk en ze verzekerde me ervan dat er erg veel (stille) armoede is. Op armoede kun je niet trots zijn maar hier wordt je dan ook nog eens als een " loser" gezien. In deze omgeving was vroeger veel industrie (meubels, plastic), maar alle industrie is al jaren geleden weggetrokken naar plaatsen waar arbeidskrachten een stuk goedkoper zijn. Ze hebben nog maar erg weinig vervanging gevonden. Wat nu wel aan het opkomen was - maar fors zal gaan lijden onder de huidige crisis - is het MKB naar Nederlandse stijl. Vorige week met iemand van het Entrepeneurship Resource Centre in Worcester gesproken; jullie hebben al kunnen zien wat er met dat Centre gaat gebeuren ...
Bovendien zijn de mensen in dit geied nogal honkvast. Er zijn maar weinig jongeren die de staat zullen verlaten om in een andere staat te gaan werken. Verrassend hè ! Ze doen hier twee jaar Community College en gaan dan naar Massachusetts University in dezelfde staat. Wel opvallend dat hier een aantal buitenlandse studenten rondlopen. De kwaliteit van het onderwijs is hier ook erg goed, maar ze hebben van Nederland het idee dat wij erg " advanced" zijn. Ik ga ze natuurlijk niet van dit idee afbrengen !
Een heleboel veronderstellingen (vooroordelen misschien zelfs) die ik voor mijn vertrek van van dit land had, heb ik hier bij moeten stellen !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten