Toen ik vorige week mijn onfortuinelijke val van een trap maakte in een poging om een chipmunk te fotograferen en mijn knie een klein beetje verwonde, bracht me dat ik op een idee.
Een docent blijft een docent en heeft nu eenmaal de neiging om verhalen te blijven vertellen. Dus hier volgt een educatief onderwerp !
Ik kon ook niet zomaar de V.S. in- en uithoppen zonder een eerbetoon te hebben gebracht aan de allereerste bewonders van dit land.
Dit brengt me op de Slag bij Wounded Knee, South Dakota.
Wounded Knee, een nog niet ingenomen stuk land op het Pine Ridge Indian Reservaat in Sout Dakota, was het conflict tussen de lokale Native American bevolking (de Indianen) en de regering.
In 1880 begonnen de Sioux Indianen met het praktiseren van een religie gebracht door Wovoka, een Paiute voorspeller die beloofde dat men door de Ghost-Dance uit te voeren zij hun land weer voor zich zelf zouden hebben, dat hun voorouders weer tot leven zouden komen, en dat de blanken zouden verdwijnen zodat hun toekomst vredig zou zijn.
Dichtbij waren de blanken, bang voor de Indianen rituelen……..zij riepen de hulp in van de Federale troepen. Het U.S. leger geloofde dat Chief Sitting Bull de aanstichter was en een opstandige rebel, en ze arresteerden hem in 1890.Toen Sitting Bull werd afgevoerd terwijl zijn mensen moesten toekijken, was een vuurgevecht het gevolg. Dertien mensen inclusief Sitting Bull werden gedood, zijn volgelingen vluchten, sommigen naar het kamp van Chief Big Foot. Chief Big Foot was ook al omringd door drieduizend mannen van het Seventh Cavalry onder leiding van Generaal Custer.De soldaten dachten de Sioux te reorganiseren in een nieuw opgezet kamp bij Wounded Knee Creek.Het kamp van Big Foot was al doorzocht op wapens die waren verborgen in de wagens en dekens, Big Foot zelf stond onder medicinale behandeling vanwege zijn ziekte.Hij had zichzelf vrijwillig overgegeven in Pine Ridge maar helaas viel hij in de handen van het Seventh Cavalry……….Het kamp aan Wounded Knee Creek waar ook de vele Sioux naartoe waren gevlucht lag aan de grens van het reservaat. Een medicijnman genaamd Yellow Bird maakte de soldaten nerveus door stof naar hen te gooien en oorlogskreten te krijsen.Het was 29 december 1890 toen een doofstomme jongen ( waarschijnlijk Black Fox ) viel en per ongeluk een oud geweer liet afgaan.
In 1880 begonnen de Sioux Indianen met het praktiseren van een religie gebracht door Wovoka, een Paiute voorspeller die beloofde dat men door de Ghost-Dance uit te voeren zij hun land weer voor zich zelf zouden hebben, dat hun voorouders weer tot leven zouden komen, en dat de blanken zouden verdwijnen zodat hun toekomst vredig zou zijn.
Dichtbij waren de blanken, bang voor de Indianen rituelen……..zij riepen de hulp in van de Federale troepen. Het U.S. leger geloofde dat Chief Sitting Bull de aanstichter was en een opstandige rebel, en ze arresteerden hem in 1890.Toen Sitting Bull werd afgevoerd terwijl zijn mensen moesten toekijken, was een vuurgevecht het gevolg. Dertien mensen inclusief Sitting Bull werden gedood, zijn volgelingen vluchten, sommigen naar het kamp van Chief Big Foot. Chief Big Foot was ook al omringd door drieduizend mannen van het Seventh Cavalry onder leiding van Generaal Custer.De soldaten dachten de Sioux te reorganiseren in een nieuw opgezet kamp bij Wounded Knee Creek.Het kamp van Big Foot was al doorzocht op wapens die waren verborgen in de wagens en dekens, Big Foot zelf stond onder medicinale behandeling vanwege zijn ziekte.Hij had zichzelf vrijwillig overgegeven in Pine Ridge maar helaas viel hij in de handen van het Seventh Cavalry……….Het kamp aan Wounded Knee Creek waar ook de vele Sioux naartoe waren gevlucht lag aan de grens van het reservaat. Een medicijnman genaamd Yellow Bird maakte de soldaten nerveus door stof naar hen te gooien en oorlogskreten te krijsen.Het was 29 december 1890 toen een doofstomme jongen ( waarschijnlijk Black Fox ) viel en per ongeluk een oud geweer liet afgaan.
Dat was het signaal voor een aanval, de Native’s hadden niet eens een half dozijn wapens. Chief Big Foot werd neergeschoten in de tent van de soldaten, de Hotchkiss geweren schoten in het rond en schoten op de groepen moeders en kinderen.Er waren 250 Native’s waarvan er 200 werden vermoord, 62 van hen waren moeders met kinderen.De soldaten hadden zelf ongeveer 60 mensen gewond of gedood tijdens het vuurgevecht, de meesten door hun eigen kogels. De soldaten van de andere kampen aan de zijlijn vuurden ook en die raakten hun eigen mensen, vandaar de gewonden en doden van hun kameraden.De lichamen van de Native’s, bevroren en stijf als een stuk gesneden hout, werden allemaal samen begraven in een grote gegraven kuil. Een fotograaf maakte foto’s zodat de soldaten ze als souveniers naar hun familie konden sturen.
Terwijl de Indianen, bijna onder dwang en geforceerd een verdrag moesten tekenen, gepresenteerd door de geautoriseerde Commissie van het Congres, waar ze hun eigen deel van hun land in het reservaat moesten afstaan aan de blanken die het al hadden ingenomen, had de goeverneur gefaald om de wensen van de Indianen te vervullen zoals was afgesproken.
In plaats daarvan of om ook maar een fatsoenlijke eis voor hun medewerking te vervullen, hebben ze de Indianen op een rantsoen gezet van bijna niks, verder kregen ze niets terug voor het afnemen van hun land.
Ze kregen geen positieve garantie of ook maar een toezegging van wat er zou veranderen voor hen in de toekomst, met andere woorden ze werden bedrogen.
In plaats daarvan of om ook maar een fatsoenlijke eis voor hun medewerking te vervullen, hebben ze de Indianen op een rantsoen gezet van bijna niks, verder kregen ze niets terug voor het afnemen van hun land.
Ze kregen geen positieve garantie of ook maar een toezegging van wat er zou veranderen voor hen in de toekomst, met andere woorden ze werden bedrogen.
Officieel onderzoek “Wounded Knee”op inniatief door het Congres, geschreven door: Generaal E.D. Scott:
Er is niets dat ook maar enig excuus behoeft van wat er is gebeurd in de “Wounded Knee” battle, het is vergelijkbaar met het vermoorden van een gewonde hert door een hysterische rekruut. Het vuren is begonnen door de Indianen en ging door totdat zij daarmee stopten. Dat vrouwen en kinderen werden vermoord was onvermijdelijk, en de meesten zijn gedood door Indiaanse kogels. De Indianen bij Wounded Knee brachten hun eigen vernietiging . Ze vielen de troepen aan, ze waren onder invloed van een vreemd religieuze hallucinatie en alleen dat is een verklaring voor hetgeen er is gebeurd.
Er is niets dat ook maar enig excuus behoeft van wat er is gebeurd in de “Wounded Knee” battle, het is vergelijkbaar met het vermoorden van een gewonde hert door een hysterische rekruut. Het vuren is begonnen door de Indianen en ging door totdat zij daarmee stopten. Dat vrouwen en kinderen werden vermoord was onvermijdelijk, en de meesten zijn gedood door Indiaanse kogels. De Indianen bij Wounded Knee brachten hun eigen vernietiging . Ze vielen de troepen aan, ze waren onder invloed van een vreemd religieuze hallucinatie en alleen dat is een verklaring voor hetgeen er is gebeurd.
Het vreselijke verhaal van de Slag bij Wounded Knee wil ik afsluiten met:
Het land was tenslotte al bewoond door mensen toen de cowboys en de soldaten kwamen.
Het verhaal van de Amerikaanse Indiaan is er een van pijn en verdriet en van bijna totale vernietiging.
Tip:
Dit boek moet je beslist lezen: De overgave van Arthur Japin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten